Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2022

Τα 49 ελληνικά χωριά της Γεωργίας




Έντονη είναι η ελληνική παρουσία στη Γεωργία, με τους Έλληνες να μετακομίζουν στην περιοχή από τα μέσα του 19ου αιώνα, ιδρύοντας χωριά και πόλεις. Στη Γεωργία βρίσκονται 49 ελληνικά χωριά, κάποια από τα οποία συνεχίζουν και υπάρχουν, κάποια έχουν αλλάξει όνομα και κάποια έχουν εγκαταλειφθεί.


Ελληνικά χωριά υπάρχουν στις περιοχές της Τσάλκας, το Τετρίσκαρο το Ντμάνισι, την Ατζαρία, στο Μαρνέουλι, το Αχάλτσιχε και το Μπόρζομι.

Μια καταγραφή των ελληνικών χωριών στη Γεωργία έγινε στο βιβλίο-λεύκωμα Τα ελληνικά χωριά της Γεωργίας (εκδ. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ), από όπου και οι πληροφορίες που φιλοξενούμε στο άρθρο μας. Κάποια από τα πιο σημαντικά χωριά, που ιδρύθηκαν από Έλληνες του Πόντου ή της Μικράς Ασίας έχουν αφήσει το στίγμα τους στη χώρα.
Αχαλίκ ή Ποστ

Ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά χωριά, το οποίο συνεχίζει να έχει ελληνικό χρώμα, είναι το Αχαλίκ ή Ποστ. Ιδρύθηκε το 1830 από κατοίκους του χωριού Μπεστάνι, που χωρίστηκε και παραχωρήθηκε δημόσια έκταση μεταξύ των χωριών Μπεστασένι και Παρμαξίζ, πάνω στα ερείπια του παλιού γεωργιανού οικισμού «Αμπίνο».

Το χωριό Αχαλίκ



Οι ιδρυτές του χωριού ήταν Έλληνες από τις περιοχές Ερζερούμ και Σαντζακίου του Αραβίν. Το 1863 ιδρύθηκε στο χωριό το πρώτο ταχυδρομείο, γι’ αυτό απέκτησε τη δεύτερη και πολύ διαδεδομένη ονομασία Ποστ. Το 1878 στο χωριό οικοδομήθηκε το πρώτο παρεκκλήσι, αφιερωμένο στον Μεγαλομάρτυρα και Θεραπευτή Αγ. Παντελεήμονα. Το 1932 στο χωριό χτίστηκε το πρώτο σχολείο, όπου φοιτούσαν και παιδιά από τα γειτονικά χωριά. Από τις αρχές του 2003 στο χωριό άρχισαν να εγκαθίστανται Αζέροι και Γεωργιανοί. Στο χωριό κατοικούν 12 ελληνικές οικογένειες από τις 217 που διέμεναν κάποτε. Σήμερα αντί για Αχαλίκ, το χωριό φέρει την ονομασία Κόχτα, που στην γεωργιανή γλώσσα σημαίνει ομορφιά. Το μόνο που θυμίζει πια την ελληνική ιστορία του χωριού, εκτός από τις εκκλησίες, είναι και ο οβελίσκος που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού, όπου είναι γραμμένα τα επίθετα των Ελλήνων που έλαβαν μέρος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ιμέρα ή Γιαϊλά

Ιδρύθηκε το 1835 και το όνομα του χωριού παραπέμπει στον ομώνυμο οικισμό Ίμερα του Πόντου. Το 1840 οι κάτοικοι ανήγειραν στις παρυφές του χωριού μία εκκλησία προς τιμή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και ιδρύθηκε εκκλησιαστικό σχολείο, όπου μεταξύ άλλων, οι μαθητές μάθαιναν την μητρική τους γλώσσα και γραφή. Τη δεκαετία του 1940 το σχολείο του χωριού έκλεισε, με αποτέλεσμα στα τέλη του 20ού αιώνα, ελάχιστοι να μιλούν την ελληνική γλώσσα, μιας και η πλειοψηφία είχε παραμείνει τουρκόφωνη.




Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου