Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Βεβήλωσαν ελληνικό μνημείο στη Βόρεια Ήπειρο



Ανθρωποκυνηγητό έχουν εξαπολύσει οι αλβανικές Αρχές για να συλλάβουν τους Αλβανούς εθνικιστές που επιχείρησαν να βεβηλώσουν το μνημείο του Βορειοηπειρώτη οπλαρχηγού, Θύμιου Λώλη, στο μειονοτικό χωριό Κρανιά της Βόρειας Ηπείρου. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, οι ακροδεξιοί Αλβανοί προβοκάτορες καταδιώκονται για να συλληφθούν το συντομότερο δυνατό.


Η πράξη τους μάλιστα δεν θεωρείται «τυχαία», αλλά στοχευμένη απόπειρα να υπονομευτεί η ελληνοαλβανική προσέγγιση, λίγες ώρες μετά τη μετάδοση από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων συνέντευξης του Έντι Ράμα με μηνύματα φιλίας προς την Ελλάδα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αργά το απόγευμα της Δευτέρας, ομάδα Αλβανών εθνικιστών «εισέβαλε» στην πλατεία του χωριού και επιχείρησε να καταστρέψει το μνημείο που είναι αφιερωμένο στον Βορειοηπειρώτη οπλαρχηγό Θύμιο Λώλη, ενώ κατέβασαν και κατέστρεψαν και την ελληνική σημαία που ήταν αναρτημένη στον παρακείμενο ιστό.

Να σημειωθεί ότι η ελληνική σημαία κυματίζει στα χωριά της Βορείου Ηπείρου στα πλαίσια διεθνών συνθηκών, όπως και η αλβανική σημαία κυματίζει στις αλβανικές εθνικές μειονότητες στο Μαυροβούνιο και στα Σκόπια.

Ο νεαρός Αλβανός εθνικιστής που αφαίρεσε την μαρμάρινη πλάκα και την ελληνική σημαία, έγινε αντιληπτός από Έλληνες μειονοτικούς και στην προσπάθειά του να ξεφύγει έριξε στο έδαφος την κατεστραμμένη σημαία και την πλάκα που έσπασε και τράπηκε σε φυγή προς τα χωράφια που τον περίμεναν σε ΙΧ άλλοι νεαροί Αλβανοί ομοϊδεάτες του.

Στο χωριό έφτασε άμεσα αστυνομική δύναμη από τους Αγίους Σαράντα.



Ποιος ήταν ο Θύμιος Λώλης

Ο Θύμιος Λώλης γεννήθηκε στην Κρανιά του Δελβίνου και από μικρός εμποτίστηκε με μίσος κατά των αγάδων, των τσιφλικάδων της περιοχής και όλων των καταπιεστών και εχθρών του Ελληνισμού και διάλεξε το ντουφέκι ως μέσο για να τους πολεμήσει.

Το 1904 ο επίσης θρυλικός αρχηγός της Χειμάρρας Σπυρομίλιος τον έστειλε στη Μακεδονία υπό τας διαταγάς του Παύλου Μελά, όπου επολέμησε γενναία.

Ύστερα γύρισε στην πατρίδα του και οργάνωσε αντάρτικο σώμα δικό του, το οποίο συνεργάσθη το 1912 με τον αείμνηστο Αργυροκαστρίτη οπλαρχηγό Ιωάννη Πουτέτση.

Μετά το φόνο του Πουτέτση στην Τσούκα της επαρχίας Δελβίνου, ο Θύμιος συνέχισε τους αγώνες του πολεμώντας και τους Τούρκους και τα άτακτα στίφη των τουρκαλβανικών συμμοριών.

Το 1914 με την κήρυξη της Επαναστάσεως του Βορειοηπειρωτικού λαού εναντίον των ισχυρών της γης για την άδικη απόφαση τους, ο καπετάν Θύμιος από τους πρώτους προσεχώρησε σ’ αυτήν.

Πολέμησε γενναία σε όλες τις μάχες, προκαλέσας τον θαυμασμόν δια την τόλμη του, την ευκινησίαν του και την καταπληκτική σκοπευτική του ικανότητα.

Μετέπειτα όταν η Βόρειος Ήπειρος επεδικάσθη στους Αλβανούς, ο καπετάν Θύμιος σε όλους τους αγώνες του εκεί Ελληνισμού έδινε το παρόν.

Το 1934 κατά την απεργία των κατοίκων για τα σχολεία, ο Θύμιος με τους άλλους ηγέτες του εκεί Ελληνισμού εξωρίσθη.

Και κατά τον πόλεμο του 1940 ο Θύμιος Λώλης πρώτος στον αγώνα.

Το 1941 ήρθε στην Αθήνα ως πρόσφυγας. Μα οι Αλβανοί που αποτελούσαν τη θλιβερή συνοδεία των Ιταλών, τον συνέλαβαν, τον μετέφεραν στα Τίρανα και τον καταδίκασαν διότι κατά τον πόλεμο βοήθησε τον Ελληνικό Στρατό.

Τον άφησαν αργότερα, αλλά ο καπετάν Θύμιος δεν ησύχασε.

Οργάνωσε σώμα από 500 περίπου Βουρκάρηδες και πολεμούσε κατά των Ιταλών, Γερμανών και Αλβανών.

Οι Αλβανοί όμως δεξιοί και αριστεροί τον κυνήγησαν και το 1944 κατέφυγε με λίγα παλληκάρια στις ομάδες του Ζέρβα.

Ήρθε στην Αθήνα ζώντας πάντοτε με τον καημό πως θα γυρίσει πίσω στον τόπο του, αλλά πέθανε πικραμένος που δεν πραγματοποιήθηκε ο πόθος του.

tribune.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου