Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Νέβις, ένας μικρός άγνωστος παράδεισος



Της Κάκιας Μίχου

Όσοι το γνωρίζετε, είναι γιατί αγαπάτε την γεωγραφία ή το έχετε συναντήσει σε κάποιο από τα παιχνίδια με σημαίες κρατών στο ίντερνετ. Οι υπόλοιποι μην νιώθετε τύψεις. Το Νέβις είναι ένα μικρό νησί που ανήκει στο κράτος του Άγιου Χριστόφορου και Νέβις (Saint Kitts and Nevis). Το ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος στο πέρασμα του για την Αμερική. Τριάντα έξι μόλις τετραγωνικά μίλια και έχοντας μόνο έναν κεντρικό δρόμο γύρω από το νησί, σε 45 μόλις λεπτά μπορείς να ξαναγυρίσεις στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησες. Καταπράσινο τοπίο με πυκνή βλάστηση, με ένα επιβλητικό βουνό στο κέντρο και παρθένες παραλίες γύρω του. Βουνό και θάλασσα συνδυάζονται μαζί τόσο αρμονικά.

Μπορείς να ανεβείς στην κορυφή του βουνού (985m), το οποίο είναι δυνητικά ενεργό ηφαίστειο, και μετά από λίγες ώρες να είσαι σε μια από τις μαγευτικές παραλίες και να κολυμπάς στα γαλάζια δροσερά νερά. Παρόλο που είναι τόσο μικρό, κάθε μέρα μπορείς να ανακαλύπτεις μια καινούργια περιπέτεια. Μπορείς να εξερευνήσεις το νησί αναζητώντας καινούργια μονοπάτια στο τροπικό δάσος, κυνηγώντας τις μαϊμούδες (ο πληθυσμός θεωρείται διπλάσιος από τους κατοίκους του νησιού). Να γυρίσεις πίσω στο παρελθόν κάθε φορά που επισκέπτεσαι τις εγκαταλελειμμένες φυτείες ζάχαρης, να κάνεις τον γύρω του νησιού με ένα σκάφος και να ανακαλύψεις μικρούς κόλπους και παραλίες. Να ζήσεις ένα αδιάκοπο καλοκαίρι με καθημερινής συχνότητας βροχές. Πέρα από όλα αυτά, κάθε ηλιοβασίλεμα, μετατρέποντας τον ουρανό σε ροζ, σε κάνει να ονειρεύεσαι και να ανυπομονείς να δεις το φαινόμενο του green flash στον ορίζοντα.

Ταξιδεύοντας πίσω στον χρόνο, το Νέβις, μια αγγλική αποικία με φυτείες ζάχαρης και μεγάλο πλούτο, έζησε την δόξα να είναι το πρώτο σε παραγωγή ζάχαρης στην Καραϊβική, και πολέμους μεταξύ Άγγλων και Γάλλων για την κυριαρχία του. Σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Αλεξάντερ Χάμιλτον και ο ναύαρχος Οράτιος Νέλσον, έκαναν το πέρασμα τους. Μαζί με τον Άγιο Χριστόφορο, ένα νησί μόλις 2 μίλια μακριά, αποτελούν τα τελευταία χρόνια ένα από τα πιο μικρά κράτη στον κόσμο. Με αρχηγό κράτους την Βασίλισσα Ελισάβετ, και με κυρίαρχο μότο «Δυο νησιά, ένας παράδεισος, ο Άγιος Χριστόφορος και το Νέβις πορεύονται μαζί, και θεωρούνται τα τελευταία παρθένα και ανεκμετάλλευτα νησιά της Καραϊβικής.





Ο πληθυσμός του Νέβις είναι περίπου 11.000 κάτοικοι. Άνθρωποι χαμογελαστοί, με απίστευτα ιδιαίτερη κουλτούρα. Είναι αυτοί που ακόμη και όταν δεν σε γνωρίζουν θα σε καλημερίσουν το πρωί, αλλά είναι και οι ίδιοι που σε κάποια εκδήλωση τους, αν παρίστασαι, θα σε κοιτάξουν με δυσπιστία, με ένα βλέμμα που σου δείχνει ότι δεν ανήκεις εκεί.



Είναι αυτοί που αγαπάνε το liming (να χαλαρώνουν), τον χορό και την μουσική. Αυτοί που ζουν σε έναν μικρό παράδεισο, αλλά δεν πηγαίνουν στην θάλασσα, γιατί απλά δεν τους αρέσει. Είναι αυτοί που χορεύουν και λικνίζονται με κάθε ήχο, και όταν δεν δουλεύουν προτιμούν να κάθονται στον δρόμο και να βλέπουν τους άλλους να περνάνε από δίπλα τους. Είναι αυτοί που πηγαίνουν στην εκκλησία κάθε Κυριακή, που παθιάζονται με τα πολιτικά κόμματα, που αγαπάνε το χωριό τους σαν πατρίδα, και σιχαίνονται να ταξιδεύουν ή να μετακινούνται από χωριό σε χωριό. Αυτοί που όταν πηγαίνουν στην πόλη (μεγαλύτερη απόσταση από χωριό μόλις 30 λεπτά) το περιγράφουν σαν να ταξίδεψαν Αθήνα Θεσσαλονίκη και πίσω.






Ένας από τους λόγους που επισκέπτεται κανείς το Νέβις πέρα από τον ήλιο, το βουνό και την θάλασσα, είναι γιατί είναι ανεκμετάλλευτο ακόμη, και η φύση πρωτοστατεί. Αν και το μεγαλύτερο ποσοστό της οικονομίας στηρίζεται στον τουρισμό, υπάρχουν μόλις 7 ξενοδοχεία στο νησί και πολλές ενοικιαζόμενες βίλες. Το μεγαλύτερο ξενοδοχείο είναι το Four Season, που με 200 περίπου δωμάτια, είναι αυτό που «γεμίζει» τα εστιατόρια και δίνει ζωή στο νησί, δεδομένου ότι τα υπόλοιπα έχουν πολύ λιγότερες κλίνες. Αρκεί να αναφερθεί, ότι πριν λίγα χρόνια, όταν είχε χτυπηθεί από τυφώνα, αποτέλεσμα ήταν εκατοντάδες άτομα να μείνουν χωρίς δουλειά, αυξήθηκε η εγκληματικότητα και η οικονομία του νησιού παρατήρησε δραματική πτώση. Εδώ και τρία χρόνια που επαναλειτουργεί, το Νέβις δειλά δειλά ξανακερδίζει έδαφος.

Πέρα από το Four Season, ξεχωρίζει το Montpelier Plantation – ένα πολυτελή ξενοδοχείο που ανήκει στη γνωστή αλυσίδα Relais & Chateaux και είναι χτισμένο γύρω από μια παλιά φυτεία ζάχαρης, το Golden Rock που ανήκει σε έναν διάσημο ζωγράφο της Αμερικής και έχει πολλά artsy στοιχεία, το Hermitage που σε κάνει να νιώθεις ότι βγήκες από χρονομηχανή. Τα περισσότερα έχουν επιρροές Καραϊβικής συνδυασμένα με την πολυτέλεια του σήμερα, άλλα πάλι μοιάζουν σαν να μην τα έχει αγγίξει τίποτα. Σιστέρνες και ξύλινα κιόσκια, μύλοι ζάχαρης, οικήματα με πολύχρωμες οροφές, αγγλικού στυλ σκεύη και πορσελάνες. Οι υπηρεσίες που παρέχονται στα ξενοδοχεία, κυρίως σε αυτά που ανήκουν στις μεγάλες αλυσίδες, ακολουθούν τα παγκόσμια στάνταρ.

Στα υπόλοιπα παρατηρείς απλά τους Caribbean ρυθμούς και αναρωτιέσαι γιατί ξενοδοχεία τέτοιου στιλ έχουν αφεθεί και δεν υπάρχει κανένα βήμα εξέλιξης. Θυμίζουν κάποια ξενοδοχεία σε τουριστικά θέρετρα της Ελλάδας, που μεσουρανούσαν στο παρελθόν και οι ιδιοκτήτες θεωρούσαν ότι η αίγλη τους θα παρέμενε αιώνια, δίχως προσπάθειες βελτίωσης.

Θετικό είναι πάντως πως τον τελευταίο χρόνο, υπάρχει ένας δημιουργικός θα έλεγα ανταγωνισμός, αφού το ποσοστό του τουρισμού παραμένει σταθερό και όλοι οι τουριστικοί παράγοντες αναζητούν το κέρδος. Ιδιαίτερα ύστερα από την αλλαγή κυβέρνησης, επικρατεί ένα κλίμα αλλαγής και αισιοδοξίας, καθώς παλιότερα υπήρχαν κατηγορίες διαφθοράς αλλά και μια μόνιμη δυσαρέσκεια ότι όλα τα κεφάλαια παραμένουν στον Άγιο Χριστόφορο και όχι στο Νέβις. Η αλήθεια είναι ότι ο ανταγωνισμός υπάρχει παντού, αλλά αυτοί που πάντοτε ξεχωρίζουν είναι αυτοί που δεν παραμένουν ποτέ στάσιμοι, αλλά διαρκώς αναζητούν την βελτίωση.

Πέρα από τα ξενοδοχεία, υπάρχουν και αρκετά εστιατόρια. Κάποια από αυτά θυμίζουν restaurant σε κοσμοπολίτικα νησιά, με αέρινες κουρτίνες, στυλάτο design, ευφάνταστα κοκτείλ. Φυσικά δεν λείπουν και αυτά που σε κάνουν να νιώθεις Άγγλος συνταξιούχος, αφού πολύ τακτικά διοργανώνονται νύχτες Bingo και Karaoke, ενώ οι βραδιές ποίησης και συγγραφικού περιεχομένου δίνουν και παίρνουν. Τα μέρη αυτά βέβαια, γεμίζουν από επισκέπτες του νησιού, μικρό ποσοστό ντόπιων και κυρίως expats (expatriates), λευκούς που κατέχουν το 15 τοις εκατό του πληθυσμού. Οι περισσότεροι είναι Άγγλοι, οι οποίοι έχουν εξοχικές κατοικίες στο νησί, και περνούν εδώ τους χειμώνες, Αμερικάνοι και από τις βόρειες κυρίως χώρες Ευρωπαίοι, οι οποίοι είναι επιχειρηματίες ή μάνατζερς σε διάφορες εταιρείες.

Και ναι στο Νέβις κάποιες φορές νιώθεις ότι ο χρόνος έχει σταματήσει πίσω, σε μια άλλη εποχή. Άλλοτε στο 17 αιώνα, κι άλλοτε στην Αμερική του 70.

Παρελθόν και παρόν μαζί. Κι αυτό δεν το βλέπεις μόνο στην αρχιτεκτονική των σπιτιών και των κτιρίων, αλλά στην καθημερινότητά σου. Το βλέπεις κάθε φορά που οι γύρω σου κινούνται και παίρνουν αποφάσεις σε ρυθμούς Καραϊβικής, κάθε φορά που περνάς από την εκκλησία και σε καλημερίζουν οι κυρίες με τα πολύχρωμα καπέλα και τις υφασμάτινες βεντάλιες, κάθε φορά που πίνεις τον καφέ σου στο κέντρο της πόλης και κάτω από το τραπέζι σου τριγυρνάνε κότες, κάθε φορά που πηγαίνεις σε εκδήλωση και είναι ντυμένοι όλοι το ίδιο χρώμα.

Το συνειδητοποιείς όταν τους βλέπεις να χορεύουν Calypso, όταν πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ και τα περισσότερα τρόφιμα είναι για φούρνο μικροκυμάτων, ή ακόμη όταν βλέπεις ότι ένα τηλέφωνο blackberry είναι η προέκταση του χεριού τους.

Αν με ρωτήσει κανείς τι αγαπώ στο Νέβις, τι με κάνει κάθε φορά που ταξιδεύω σε άλλα νησιά της Καραϊβικής και στον γυρισμό ανυπομονώ να φτάσω στο «σπίτι» μου, είναι η αύρα του. Αυτή η ηρεμία και η αίσθηση ότι κάθε μέρα είναι γεμάτη με φύση, καθαρό αέρα, ομορφιά και γαλήνη. Ίσως κι αυτή η γλυκιά προσκόλληση στο παρελθόν, me no no*.

http://www.thepaper.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου