Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Μετανάστης από την Ελλάδα....καταγγέλει τις συνθήκες εργασίας του

Εργασιακός μεσαίωνας στην υπερδύναμη Γερμανία:
Πολλοί λένε πως ζούμε τον «εργασικό μεσαίωνα», κι όμως στον μεσαίωνα τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα απ’ότι τον 21ο αιώνα!
Μετανάστης από την Ελλάδα ήρθα κι εφόσον δεν γνώριζα τη γλώσσα είπα να δοκιμάσω, όσο κι αν με είχαν παροτρύνει να μην το κάνω, να δουλέψω σε 2ης ή 3ης γενιάς Έλληνες. Νόμιζα πως θα με βοηθήσουν καθώς και αυτοί κάποτε χρειάστηκε να μεταναστεύσουν. Τελικά με μεγάλη λύπη συνειδητοποίησα πως τα αφεντικά δεν ενδιαφέρονται αν είσαι κι εσύ από την ΄΄μαμά πατρίδα΄΄ ή όχι, αλλά ξεκάθαρα γίνεται ένας απλός διαχωρισμός που τους περιλαμβάνει όλους, κι αυτός είναι η ταξική θέση που έτυχε να έχεις.
Έτσι μετά από κάποιους μήνες αφόριτης υπομονής στην δουλειά μου, που πλέον έχει γίνει δουλεία, αποφάσισα να διαμαρτυρηθώ για όλα αυτά που βιώνω στην χώρα με την μεγαλύτερη οικονομία της Ε.Ε., μάλλον όμως είναι η σωστή ευκαιρία για τα αφεντικά μας να γίνονται πλουσιότεροι πάνω στις πλάτες μας, με τις ατέλειωτες ώρες εργασίας που μας αναγκάζουν να κάνουμε για να βγεί η δουλίτσα τους.
Συγκεκριμένα ήθελα να καταγγείλω το ωράριο, το οποίο ποτέ δεν έχει λήξει στην ώρα του, αλλά τουλάχιστον 2-3 ώρες μετά, αυτό συμβαίνει κάθε μέρα. Κι άμα τύχει και βγάλεις τσιμουδιά το αφεντικό με την χειρότερη γλώσσα και την χείριστη συμπεριφορά που θα μπορούσε άνθρωπος να μιλήσει και να έχει απέναντι στο προσωπικό του σε βρίζει και σε κάνει να νιώθεις ένα τίποτα, ένα σκουπίδι που δεν αξίζεις ούτε αυτά τα πενιχρά λεφτά που σου δίνει, τα οποία τα βγάζεις κυριολεκτικά με τον ιδρώτα σου μετά από ατέλειωτες ώρες εργασίας και κάτω από άθλιες εργασιακές συνθήκες, καλύπτοντας 2-3 ή και παραπάνω θέσεις εργασίας, αφού το αφεντικό δε βγαίνει και πρέπει να σου κάνει και περικοπή σε αυτά που είχατε συμφωνήσει πριν ξεκινήσει η συνεργασία σας.
Όλα αυτά είναι ζητήματα σοβαρά και άκρως εξευτελιστικά για έναν νέο άνθρωπο που αναγκάστηκε να φύγει μακριά από το σπίτι του και αγωνίζεται για το μέλλον του. Είναι ντροπή να μεταχειρίζεσαι με τέτοιον τρόπο έναν υπάλληλό σου επειδή θέλει να τον σέβεσαι, να πληρώσεις τα δεδουλευμένα του και να του μιλάς με ανθρώπινη γλώσσα κι όχι με ύβρεις, τσαμπουκάδες και απειλές του τύπου «θα σε διώξω και δεν θα σε πληρώσω άχρηστε»!
Ήρθα εδώ να εργαστώ με το σκεπτικό πως δεν θα με κλέψει το αφεντικό μου, πως θα πάρω τα λεφτά που θα συμφωνήσουμε και πως θα υπάρχει μια σωστή συμπεριφορά αφεντικού κι εργαζομένων. Κι αν δεν τα έχω αυτά παύω να είμαι ένας σκληρά αγωνιζόμενος νέος εργαζόμενος, αλλά καταλλήγω ένας δειλός που γλείφει τα αφεντικά του ίσα-ίσα για να μην χάσει την δουλίτσα του ή την δουλεία του και αυτό δεν το δέχομαι, κι αυτός είναι ο λόγος που καταγγέλω τους ταξικούς μου εχθρούς, αυτού του είδους αφεντικά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου