Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Απεβίωσε στα 98 ο Νεοζηλανδός ήρωας της Μάχης της Κρήτης

Ο Αρχιστράτηγος W.B. "Sandy" Thomas (CB, DSO, MC Bar, ED, Silver Star ΗΠΑ), τελικά κατάφερε να φέρει εις πέρας μόνο κατά το ήμισυ, το πολεμικό γνωμικό με το οποίο ξεκίνησε την ηρωική και περιπετειώδη ζωή του. "Ζήσε έντονα, πέθανε νέος". Έζησε περίπου 98 χρόνια, γεγονός απίστευτο, αν λάβει κανείς υπόψην το πόσες φορές πυροβολήθηκε, βομβαρδίστηκε, μαχαιρώθηκε και φυλακίστηκε, κατά τη διάρκεια τής συναρπαστικής και διεθνώς επιτυχημένης στρατιωτικής του σταδιοδρομίας.
Πριν από τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, ευτύχησε να ζήσει μία ανέμελη νεανική ζωή στο αγρόκτημα της οικογένειας του, στο Μοτουέκα, ένα ιδιαίτερα όμορφο σημείο τής Νότιας Νήσου τής Νέας Ζηλανδίας. Μετά το σχολείο ξεκίνησε μία, μάλλον, συνηθισμένη καριέρα στον τοπικό τραπεζικό τομέα, μέχρι που ήρθε ο πόλεμος. Επέλεξε να καταταγεί αμέσως και στάλθηκε να υπερασπιστεί την Κρήτη με το 23ο ΝΖ Τάγμα.

Όταν οι Γερμανοί ξεκίνησαν την πρωτοφανή σε μέγεθος εισβολή τους στην Κρήτη, τα πράγματα δεν άργησαν να πάρουν άσχημη τροπή και κατά τη διάρκεια μιας μάχης σώμα με σώμα με τους Ναζί, ο 22χρονος τότε ανθυπολοχαγός Σάντυ, ο οποίος είχε προλάβει να προταθεί για τον πρώτο του Στρατιωτικό Σταυρό (MC), τραυματίστηκε άσχημα από μία εκρηκτική σφαίρα που τον βρήκε στον μηρό και από μία χειροβομβίδα που έσκασε δίπλα του, κι έτσι αιχμαλωτίστηκε.



Η πρώτη επίσημη αναφορά για τον Τόμας, από τους ανωτέρους του, έφερε ήδη άρωμα ταινίας τού Χόλυγουντ: «Ο υπολοχαγός Τόμας οδήγησε την διμοιρία του σε μια οργανωμένη επίθεση εναντίον αλεξιπτωτιστών του εχθρού που μόλις είχαν προσγειωθεί και προσπαθούσαν να εδραιωθούν σε προνομιακές θέσεις. Το αποτέλεσμα τής επίθεσης ήταν είκοσι πέντε Ναζί νεκροί -εκ των οποίων οι πέντε από το χέρι του Τόμας- και άλλοι τρεις αιχμάλωτοι. Την επόμενη μέρα, όταν η διμοιρία του βομβαρδιζόταν από ένα τετράτροχο αντιαεροπορικό οπλοπολυβόλο Μπόφορς, ο υπολοχαγός Τόμας, επιστράτευσε έναν γερμανικό όλμο που είχε κατασχέσει την προηγουμένη, σημάδευσε το βαρύ Μπόφορς, και το αχρήστευσε μονομιάς. Στη συνέχεια βομβάρδισε το αεροδρόμιο του Μάλεμε και τέθηκε επικεφαλής της επίθεσης στο χωριό Γαλατάς. Ο ίδιος, ενέπνεε πάντα τους άνδρες του, αποτελώντας παράδειγμα ενθουσιασμού, και θαρραλέας πρωτοβουλίας, που σπάνια ξεπεράστηκε».

Ο Σάντυ πάντα πίστευε ότι η Κρήτη δεν έπρεπε ποτέ να πέσει, αλλά σε εκείνα τα πρώτα εμπόλεμα χρόνια, οι συμμαχικές ήττες ήταν αναπότρεπτα καταθλιπτικές. Από την Κρήτη, οι κατακτητές τον έστειλαν σε ένα νοσοκομείο αιχμαλώτων πολέμου στην Αθήνα όπου στις διαρκείς προσπάθειες του να ρεζιλεύει τους Γερμανούς, απέκτησε τη φήμη κινηματογραφικού δραπέτη. Σε μία προσπάθεια έπαιξε τον νεκρό ώστε να μπορέσει να βγει εκτός στρατοπέδου μέσα σε ένα φέρετρο. Το εγχείρημα θα είχε πετύχει αν δεν έμπαινε στη μέση ένας καλοπροαίρετος γνωστός του γιατρός. Μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, οι Γερμανοί τον έστειλαν για τιμωρία στο κολαστήριο του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη, απ’ όπου όμως κατάφερε να αποδράσει. Ξεκίνησε με τα πόδια ένα επικό ταξίδι, όπου με τη βοήθεια και καθοδήγηση αφανών Ελλήνων, κατευθύνθηκε στο μυθικό Άγιον Όρος.



Εκεί, οι μοναχοί τον έκρυβαν με κίνδυνο της ζωής τους, μέχρι να μπορέσει να «δανειστεί» κάποιο σκάφος και να πλεύσει μέσα από το θηριώδες Αιγαίο Πέλαγος προς τα παράλια τής Μικράς Ασίας. Το 1953, έγραψε σε βιβλίο την μέχρι τότε περιπέτεια του, το οποίο αγοράστηκε από μισό εκατομμύριο αναγνώστες, "Dare to Be Free". Το βιβλίο αυτό, κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Ελλάδα με τον τίτλο «Με Τόλμη για την Ελευθερία» (Εκδόσεις Εν Πλω), και πρόσφατα για το διεθνές αναγνωστικό κοινό, μέσω του Amazon, ως «Κυνηγώντας την Ελευθερία» (Athos Press, NY). (Η τελευταία αυτή έκδοση, περιέχει στοιχεία και από μεταγενέστερο βιβλίο του Σάντυ Τόμας, καθώς και όλο το ιστορικό υλικό που ήρθε για πρώτη φορά στην επιφάνεια μετά από την ιστορική έρευνα και απόδοση τού Γιώργου Γ. Σπανού, στον οποίο ο Τόμας εμπιστεύτηκε όλες τις λεπτομέρειες τής ζωής του.)

Αφού επέστρεψε στο στράτευμα του, οι στρατιωτικές δεξιότητές του Σάντυ Τόμας άρχισαν πραγματικά να λάμπουν. Το 23ο NZ Τάγμα βοήθησε στην απώθηση, από την Αίγυπτο στην Τυνησία, του μέχρι τότε ανίκητου Ρόμελ, οπότε ο Σάντυ κέρδισε το μετάλλιο Διακεκριμένης Υπηρεσίας (DSO) και ακόμα έναν δεύτερο Στρατιωτικό Σταυρό (MC). Από εκεί, το Τάγμα του εστάλη στην Ιταλία, τα εδάφη τής οποίας ο γερμανικός στρατός υπερασπιζόταν ακόμα με θανατηφόρα επιμονή -όλοι οι ανώτεροι του, και στενοί του φίλοι, σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν. Έτσι, ο Σάντυ βρέθηκε με το βαθμό τού αντισυνταγματάρχη, έχοντας πλέον υπό τις διαταγές του ολόκληρο το ηρωικό 23ο ΝΖ Τάγμα, και παρόλο το νεαρό της ηλικίας του, ήταν μόλις 24 ετών, αναδείχθηκε σε έναν πολύ πετυχημένο διοικητή.



Μάλιστα, ήταν ο νεότερος διοικητής Τάγματος που είχε υπάρξει ποτέ στον στρατό τής Νέας Ζηλανδίας. Δεν του έφτανε όμως αυτό: του απονεμήθηκε και το Ασημένιο Αστέρι (Silver Star), η 3η υψηλότερη διάκριση τού αμερικανικού στρατού, μετά από σημαντική παροχή στήριξης που παρείχε στον Αμερικανό Στρατηγό Μάρκους Κλαρκ, και στους στρατιώτες του, στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά των Ναζί στη βόρεια Ιταλία. Αυτές οι απίστευτες περιπέτειες αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για το δεύτερο βιβλίο του "Pathways to Adventure" (Dryden Press, 2004).

Ο παλιός του Διοικητής, από τις μέρες της Κρήτης, Στρατηγός Φρέιμπεργκ, αργότερα Λόρδος Φρέιμπεργκ, έλεγε για τον Σάντυ: «Από νεαρός Υπολοχαγός που ήταν στις αρχές του Β΄ Π.Π., τον παρακολουθούσα να αναρριχάται στην ιεραρχία και να εξελίσσεται μέχρι το 1945, σε έναν από τους πιο ενθουσιώδεις και έμπειρους διοικητές πεζικού σε ολόκληρο το στρατό της Νέας Ζηλανδίας.»
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Σάντυ ξέχασε για πάντα τις προοπτικές της προηγούμενης τραπεζικής καριέρας του και ζήτησε να ενταχθεί επίσημα στον βρετανικό στρατό, καίτοι οι πρώην τραυματίες δεν γίνονταν αποδεκτοί. Τον δέχτηκαν όμως, με ανοιχτές αγκάλες. Έτσι ξεκίνησε το αδυσώπητο μονοπάτι του προς την κορυφή. Δεν έμενε παρά να διακριθεί κατά τη διάρκεια της λεγόμενης Εξέγερσης του Μάλαγιαν (Ινδονησία) και στη συνέχεια, στις πολεμικές συγκρούσεις στην Κένυα όπου κι έγραψε το τρίτο του βιβλίο "Μάσκα του κακού" -ένα θρίλερ για τη ζωή κατά τη διάρκεια της πολύ επικίνδυνης περιόδου των Μάο Μάο.

Στην ωριμότερη, αλλά εξίσου νεαρή, ηλικία των 51 ετών, ο Σάντυ έγινε Αρχιστράτηγος και τοποθετήθηκε στη Σιγκαπούρη ως Διοικητής της Άπω Ανατολής (FARELF). Σημαντική συμβολή στη θητεία του εκεί, ήταν η εκ μέρους τής Βρετανικής Κοινοπολιτείας, επίβλεψη της ομαλής παράδοσης τής πόλης στον Λη Κουάν Γιου, του πρώτου Πρωθυπουργού της Σιγκαπούρης.



Ο Σάντυ, αποσύρθηκε σε ένα αγρόκτημα στο Νοτιοανατολικό Κουίνσλαντ της Αυστραλίας και όχι στη αγαπημένη του, αλλά ψυχρή Νέα Ζηλανδία, κυρίως λόγω της κατάστασης τής υγείας τής συζύγου του, Άιρντέηλ. Εκεί εργάστηκε με τον συνήθη ενθουσιασμό του στην καλλιέργεια χιλιάδων δέντρων και δημιούργησε μια πραγματικά όμορφη αγροικία, όπου έζησε περιστοιχισμένος από το φιλικό και οικογενειακό του περιβάλλον, μέχρι τον προχθεσινό θάνατο του, στις 22 Οκτωβρίου 2017.

Ο Σάντυ Τόμας, άφησε τρεις κόρες, τέσσερα εγγόνια και πέντε δισέγγονα. Παρέμεινε πάντα φιλέλληνας, επισκεπτόταν με κάθε ευκαιρία το Άγιο Όρος και είχε παρευρισκόταν κατά περιόδους σε εορτασμούς της Μάχης της Κρήτης, με ποιο πρόσφατο εκείνο του 2011.
zougla.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου